Kategoria: Świat wartości

W RAMACH ETYKI

Pomimo że prowadzone w ramach etyki dociekania teoretyczne ulegały w ciągu wieków zmianom i że zmieniał się charakter samej dyscypliny (od dominacji etyki nor­matywnej do czasów nowożytnych po rozbudowane póź­niej działy etyki: opisowej, normatywnej, metaetyki i wspo­magających je dyscyplin szczegółowych), zasadnicze za­danie etyki pozostawało, jak stwierdza jeden ze współ­czesnych autorów, Józef Tischner, takie samo: „towarzy­szyć człowiekowi na drodze jego życia i pokazywać możli­wie jednoznacznie, wśród jakich wartości biegnie jego los (Etyka Solidarności, Kraków 1981, s. 10; podkr. — Z. K.).

Cześć jestem Rafał i witam Cię na moim blogu. Razem będziemy poruszać dosyć ciężki, lecz bardzo ciekawy temat jakim jest technika. Zapnij pasy i dołącz do przygody!

WARTOŚCI MORALNE

Wartości moralne, o których traktuje etyka, wyznacza­ją, jak dowodzi inny ze współczesnych filozofów i etyków, Roman Ingarden, różne odmiany dobra, takie jak: uczciwość, sprawiedliwość, bezinteresowność, prawdomów­ność, wierność złożonym przyrzeczeniom, oraz odmiany zła: niesprawiedliwość, kłamliwość, wiarołomność (Wy­kłady z etyki, Warszawa 1989, s. 14; podkr. — Z. K.).Na pytanie, co czyni człowieka „dobrym” i czym jest „dobro” w sensie moralnym, dawano w historii etyki odpowiedzi różnorodne:dobro to wiedza, mądrość, utożsamione z cnotą (Sokrates – 469 – 399 p.n.e., twórca intelektualizmu etycz­nego);dobro, we właściwym sensie słowa, to Dobro sa­mo w sobie, Idea Dobra, w której, jako archetypie, wzo­rze czy modelu, uczestniczą, poprzez system zapośred- niczeń, formy dobra zjawiskowego (skonkretyzowanego w świecie zjawiskowym) i w której wartości moralne (cnoty) uzyskują swoje ugruntowanie (Platon — ok. 427-347 p.n.e.).

Cześć jestem Rafał i witam Cię na moim blogu. Razem będziemy poruszać dosyć ciężki, lecz bardzo ciekawy temat jakim jest technika. Zapnij pasy i dołącz do przygody!

CEL LUDZKIEGO DĄŻENIA

Dobro to to, co stanowi właściwy cel ludzkiego dążenia, a ostatecznie doskonałość jednostki i szczęście (Arystoteles ze Stagiry – 384 – 322 p.n.e., właściwy twórca eudajmonizmu etycznego, termin od gr. eudaimon — szczęś­liwy);dobro to to, co zgodne w myśleniu i działaniu z rozumną naturą człowieka, cnota i prowadząca do niej mądrość (stoicy: Zenon – ok. 300 r. p.n.e., Chryzyp z Soloi – ok. 277-208 p.n.e., Lucjusz Anneusz Seneka — ok. 3 p.n.e.-65 n.e., Epiktet – ok. 50-130 n.e., Marek Aure­liusz — 120-180);dobro to przyjemność (hedonizm — termin od gr. hedone — przyjemność, rozkosz; nurt reprezentowany w starożytności w postaci skrajnej przez Arystypa z Cy­reny — ok. 435-360 p.n.e., a w nowożytności m.in. przez J. Benthama – 1748-1832; w postaci umiarko­wanej w starożytności przez Epikura — 341-270 p.n.e., a w czasach nowożytnych m.in. przez J. S. Milla — 1806- 1873).

Cześć jestem Rafał i witam Cię na moim blogu. Razem będziemy poruszać dosyć ciężki, lecz bardzo ciekawy temat jakim jest technika. Zapnij pasy i dołącz do przygody!

ZWIĄZEK CZŁOWIEKA Z BOGIEM

Dobro to Bóg i związek człowieka z Bogiem (etyka chrześcijańska, w tym katolicka, reprezentowana w śred­niowieczu m.in. przez Augustyna — 354-430, Tomasza z Akwinu — 1225-1274, a następnie przez tomistów, neotomistów, augustynistów, personalistów chrześcijańs­kich i zwolenników innych orientacji filozoficzno-teolo­gicznych chrześcijaństwa);dobro to pożytek i szczęście możliwie największej liczby ludzi (utylitaryzm nowożytny, m.in. w ujęciu F. Hutchesona — 1694-1747, J. Benthama i J. S. Milla);dobro to zgodność z normą etyczną, tym co wy­pływa z obowiązku (rygoryzm i formalizm Immanuela Kanta – 1724-1804);dobro to zgodność życia z tendencjami rozwoju biologicznego (biologizm i ewolucjonizm, m.in. w ujęciu Spencera — 1820-1903, J. G. Guyau — 1854-1888, F. Nietzschego — 1844-1900); dobro jako życie w ogóle (etyka ekologiczna A. Schweitzera — 1875- 1965).

Cześć jestem Rafał i witam Cię na moim blogu. Razem będziemy poruszać dosyć ciężki, lecz bardzo ciekawy temat jakim jest technika. Zapnij pasy i dołącz do przygody!