CEL LUDZKIEGO DĄŻENIA

Dobro to to, co stanowi właściwy cel ludzkiego dążenia, a ostatecznie doskonałość jednostki i szczęście (Arystoteles ze Stagiry – 384 – 322 p.n.e., właściwy twórca eudajmonizmu etycznego, termin od gr. eudaimon — szczęś­liwy);dobro to to, co zgodne w myśleniu i działaniu z rozumną naturą człowieka, cnota i prowadząca do niej mądrość (stoicy: Zenon – ok. 300 r. p.n.e., Chryzyp z Soloi – ok. 277-208 p.n.e., Lucjusz Anneusz Seneka — ok. 3 p.n.e.-65 n.e., Epiktet – ok. 50-130 n.e., Marek Aure­liusz — 120-180);dobro to przyjemność (hedonizm — termin od gr. hedone — przyjemność, rozkosz; nurt reprezentowany w starożytności w postaci skrajnej przez Arystypa z Cy­reny — ok. 435-360 p.n.e., a w nowożytności m.in. przez J. Benthama – 1748-1832; w postaci umiarko­wanej w starożytności przez Epikura — 341-270 p.n.e., a w czasach nowożytnych m.in. przez J. S. Milla — 1806- 1873).

Cześć jestem Rafał i witam Cię na moim blogu. Razem będziemy poruszać dosyć ciężki, lecz bardzo ciekawy temat jakim jest technika. Zapnij pasy i dołącz do przygody!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)