LUDZIE OBIEKTYWNIE MORALNI

Ateńczycy przed Sokratesem byli ludźmi obiektywnie moralnymi, ale nie byli moralni subiektywnie. Postępowali według swoich rozumnych urządzeń, ale bez refleksji, bez wiedzy, o  tym, że są ludźmi doskonałymi. W moralności subiektywnej dochodzi do tego refleksja, wiedza, że to właśnie jest dobre a nie co innego. Moralność obiektywna jest bezpośrednia i naiwna; moralność obiek­tywna połączona z refleksją to moralność subiektywna. Różnica ta została podkreślona przez filozofię kantowską, która jest filozofią moralności subiektywnej.[…] W losie Sokratesa została wystawiona i ukazana tragedia Aten, tragedia Grecji. Mamy tu dwie siły, które się sobie przeciw­stawiają. Jedna siła to prawo boskie, naiwny tradycyjny obyczaj — cnota, religia, które są tożsame z wolą — prawo nakazujące żyć wedle jego postanowień w wolności, szlachetnie, etycznie; abstrakcyjnie możemy siłę tę nazwać wolnością obiektywną, moralnością obiektyw­ną, religijnością — jest to własna istota człowieka, zarazem to, co istniejące samo w sobie i dla siebie i prawdziwe, i człowiek jest tu w jedności ze swoją istotą.

Cześć jestem Rafał i witam Cię na moim blogu. Razem będziemy poruszać dosyć ciężki, lecz bardzo ciekawy temat jakim jest technika. Zapnij pasy i dołącz do przygody!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)