PRAGNIENIE SZCZĘŚCIA

Szczęścia natomiast nikt nie pragnie dla wspomnianych rzeczy ani w ogóle dla niczego innego poza nim. To samo wynika też – jak się zdaje – z samostarczalności (szczę­ścia); bo to, co jest ostatecznym dobrem, zdaje się być samostarczal- nym. A mamy tu na myśli samostarczalność nie dla jednego tylko czło­wieka żyjącego życiem samotnika, lecz także dla jego rodziców, dzieci, żony, i w ogóle jego przyjaciół i współobywateli, skoro przecież człowiek z natury swej jest istotą przeznaczoną do życia życiem społecznym. […] Samostarczalnym zaś nazywamy to, co samo przez się czyni życie godnym pożądania i wolnym od wszelkich braków; czymś takim zaś jest — zdaniem naszym — szczęście, które jest nawet ze wszystkiego najbardziej pożądania godne, nie będąc żadnym ze skład­ników sumy poszczególnych dóbr […] szczęście, będąc celem wszel­kiego działania, jest czymś ostatecznym i samostarczalnym.

Cześć jestem Rafał i witam Cię na moim blogu. Razem będziemy poruszać dosyć ciężki, lecz bardzo ciekawy temat jakim jest technika. Zapnij pasy i dołącz do przygody!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)