ROZUMNOŚĆ

Rozumność, jako kryterium słusznego działania i szczęśliwego życia, łączyła w sobie (i to już od Demokryta — ok. 460-370) kilka czynników: 1) to, że się dobrze myśli, 2) to, że się dobrze mówi, 3) to, że się dobrze czyni. Również hedonista Epikur, lokujący szczęście w przyjemności, pisał, że „nie ma życia przyjemnego, które by nie było rozumne, moralnie podniosłe i sprawiedliwe, ani też nie ma życia rozu­mnego, moralnie podniosłego i sprawiedliwego, które by nie było przyjemne” (podkr. — Z. K.). I dodawał: „lepiej być nieszczęśliwym z rozumem niż szczęśliwym bez rozumu”.Starożytność wypracowała też pogląd, że szczęście jest dziełem własnym człowieka i że on sam je tworzy i określa niezależnie od losów i bóstw. Przypadek, jak dowodzi Epikur, może dostarczać tylko „składników wszel­kich dóbr albo wielkiego zła”.

Cześć jestem Rafał i witam Cię na moim blogu. Razem będziemy poruszać dosyć ciężki, lecz bardzo ciekawy temat jakim jest technika. Zapnij pasy i dołącz do przygody!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)